Ps. 134:1-3
1. Pieśń pielgrzymek. Oto błogosławcie Pana, Wszyscy słudzy Pana, Którzy co noc służycie w domu Pana!
2. Podnoście ręce ku świątyni I błogosławcie Pana!
3. Niech ci błogosławi z Syjonu Pan, Który uczynił niebo i ziemię!

2 Kor. 7:1-16
1. Mając tedy te obietnice, umiłowani, oczyśćmy się od wszelkiej zmazy ciała i ducha, dopełniając świętobliwości swojej w bojaźni Bożej.
2. Zróbcie miejsce dla nas w sercach waszych; nikogo nie skrzywdziliśmy, nikogo nie zepsuliśmy, nikogo nie oszukaliśmy.
3. Nie mówię tego, aby potępiać; bo już uprzednio powiedziałem, iż w sercach naszych jesteście na śmierć i życie.
4. Mam wielkie zaufanie do was i wielka jest chluba moja z was; pełen jestem pociechy i nader obfita jest radość moja we wszelkim ucisku naszym.
5. Bo nawet wtedy, gdy przybyliśmy do Macedonii, ciało nasze nie zaznało żadnego odpoczynku, lecz zewsząd byliśmy uciśnieni walkami zewnątrz, obawami od wewnątrz.
6. Lecz Ten, który pociesza uniżonych, Bóg, pocieszył nas przez przybycie Tytusa;
7. A nie tylko przez jego przybycie, lecz i przez pociechę, jakiej doznał u was, gdy opowiadał nam o waszej tęsknocie za nami, o waszej żałości i o waszej gorliwości względem mnie, tak iż jeszcze bardziej się radowałem.
8. Bo jeśli nawet listem was zasmuciłem, nie żałuję tego; a jeślim nawet żałował - widzę bowiem, że ów list zasmucił was przynajmniej na chwilę -
9. Teraz jednak cieszę się, nie dlatego, że byliście zasmuceni, ale że byliście zasmuceni ku upamiętaniu; zasmuceni bowiem byliście po Bożemu tak, że w niczym nie ponieśliście szkody z naszej strony.
10. Albowiem smutek, który jest według Boga, sprawia upamiętanie ku zbawieniu i nikt go nie żałuje; smutek zaś światowy sprawia śmierć.
11. Patrzcie, co ten wasz smutek według Boga sprawił, jaką gorliwość, jakie uniewinnianie się, jakie oburzenie, jaką obawę, jaką tęsknotę, jaki zapał, jaką karę! Pod każdym względem okazaliście się czystymi w tej sprawie.
12. Zaiste, jeśli i pisałem do was, to nie ze względu na tego, który krzywdę wyrządził, ani ze względu na tego, który krzywdy doznał, lecz po to, aby u was wyszła na jaw gorliwość wasza o nas przed obliczem Bożym.
13. Dlatego ucieszyliśmy się. A w tej naszej pociesze jeszcze więcej ucieszyła nas radość Tytusa, iż został na duchu pokrzepiony przez was wszystkich;
14. Bo jeśli przed nim chlubiłem się nieco wami, nie zostałem zawstydzony, lecz jak wam we wszystkim mówiliśmy prawdę, tak i chluba nasza przed Tytusem okazała się prawdą.
15. A uczucia jego względem was są jeszcze gorętsze, gdy wspomina posłuszeństwo wszystkich was, jak to przyjęliście go z bojaźnią i z drżeniem.
16. Raduję się, iż pod każdym względem mogę na was polegać.

1 Kron. 3:1-24
1. A oto synowie Dawida, którzy urodzili mu się w Hebronie: pierworodny Amnon z Achinoam, Jezreelitki, drugi Daniel z Abigail, Karmelitki,
2. Trzeci Absalom, syn Maaki, córki Talmaja, króla Geszuru, czwarty Adoniasz, syn Chaggity,
3. Piąty Szefatiasz z Abitali, szósty Jitream z jego żony Egli.
4. Sześciu urodziło mu się w Hebronie, gdzie panował siedem lat i sześć miesięcy; trzydzieści trzy lata panował w Jeruzalemie.
5. Ci zaś urodzili mu się w Jeruzalemie: Szimea, Szobab, Natan i Salomon, ci czterej z Batszeby, córki Ammiela.
6. Następnie: Jibchar, Eliszama, Elipelet,
7. Nogach, Nefeg, Jafia,
8. Eliszama, Eliada i Elipelet, dziewięciu.
9. Ci wszyscy byli synami Dawida poza synami z nałożnic; a siostrą ich była Tamar.
10. Synem Salomona był Rechabeam, synem Rechabeama Abiasz, synem Abiasza Asa, synem Asy Jehoszafat.
11. Synem Jehoszafata Joram, synem Jorama Achazjasz, synem Achazjasza Joasz,
12. Synem Joasza Amasjasz, synem Amasjasza Azariasz, synem Azariasza Jotam,
13. Synem Jotama Achaz, synem Achaza Hiskiasz, synem Hiskiasza Manasses.
14. Synem Manassesa Amon, synem Amona Jozjasz.
15. Synami Jozjasza byli: pierworodnym Jochanan, drugim Jehojakim, trzecim Sedekiasz, czwartym Szallum.
16. Synem Jehojakima był Jechoniasz, a jego synem Sidkiasz.
17. Synami Jechoniasza, jeńca, byli Szealtiel,
18. Malkiram, Pedajasz, Szeneassar, Jekamiasz, Hoszama i Nedabiasz.
19. Synami Pedajasza byli Zerubbabel i Szimei; synem Zerubbabela był Meszullam i Chananiasz, ich siostrą zaś Szelomit.
20. Synami Meszullama byli: Chaszuba, Ohel, Berechiasz, Chasadiasz i Juszab-Chesed, tych pięciu.
21. Synami Chananiasza byli: Pelatiasz, Izajasz, Refajasz, Arnan, Obadiasz i Szechaniasz.
22. Synami Szechaniasza byli: Szemejasz, Chattusz, Jigeal, Bariach, Neariasz i Szafat, tych sześciu.
23. Synami Neariasza byli: Elioenajasz, Hiskiasz i Azrikam, ci trzej.
24. Synami Elioenajasza byli: Hodawiasz, Elaszib, Pelajasz, Akkub, Jochanan, Delajasz i Anani, tych siedmiu.

1 Kron. 4:1-43
1. Synowie Judy to Peres, Chesron, Karmi, Chur i Szobal.
2. Reajasz, syn Szobala, zrodził Jachata, Jachat zaś zrodził Achumaja i Lahada; taki jest rodowód Soreatczyków.
3. A oto synowie Chura: Etam, Jezreel, Jiszma i Jidbasz; a siostra ich nazywała się Haslelponi;
4. Dalej Penuel, ojciec Gedora, i Ezer, ojciec Chuszy. To są synowie Chura, pierworodnego Efraty, ojca Betlechema.
5. Aszchur, ojciec Tekoi, miał dwie żony: Cheleę i Naarę.
6. Naara urodziła mu Achuzama, Chefera, Temniego i Achasztariego. Ci byli synami Naary.
7. Synami zaś Chelei byli: Seret, Jesochar i Etnan.
8. Koz zaś zrodził Anuba, Hassobeba i rody Acharchela, syna Haruma.
9. Lecz Jaabes był znakomitszy niż jego bracia i jego matka nazwała go Jaabes, gdyż pomyślała: W bólu rodziłam.
10. A Jaabes wołał do Boga Izraela tymi słowy: Obyś mi prawdziwie błogosławił i poszerzył moje granice, oby ręka twoja była ze mną i obyś zachował mnie od złego, aby mnie ból nie dotknął. I Bóg spełnił jego prośbę.
11. Kelub, brat Szuchy, zrodził Mechira, który był ojcem Esztona.
12. Eszton zrodził Bet-Rafę, Paseacha i Techinnę, ojca Ir-Nachasza. To są mężowie z Rechy.
13. Synami Kenaza byli Otniel i Serajasz. Synami Otniela zaś Chatat i Meonotaj.
14. A Meonotaj zrodził Ofrę, Serejasz zaś zrodził Joaba, ojca Ge-Charaszima; byli oni bowiem kowalami.
15. Synami Kaleba, syna Jefunnego, byli: Ir, Ela i Naam. Synem Eli był Kenaz.
16. Synami Jehallelela byli: Zif, Zifa, Tiria i Asreel.
17. Synami Ezry byli: Jeter, Mered, Efer i Jalon. Jeter zrodził Miriam, Szammaja i Jiszbacha, ojca Esztemoi.
18. Żona jego, Judejka, urodziła Jereda, ojca Gedora, Chebera, ojca Sochy, Jekutiela, ojca Zanoacha. Byli oni synami Bitii, córki faraona, którą pojął za żonę Mered.
19. Synami żony Hodiasza, siostry Nachama, byli ojcowie Keili, Garmijczyka, i Esztemoi, Maachatczyka.
20. Synami Szymona byli Amnon, Rinna, Ben-Chanan i Tilon, synami Jisziego zaś Zochet i Ben-Zochet.
21. Synami Szeli, syna Judy, byli Er, ojciec Lechy, Laeda, ojciec Mareszy i rodów wytwórców bisioru z Bet-Aszbea
22. Oraz Jokim i mężowie z Koseby, dalej Joasz i Saraf, którzy panowali nad Moabem, a potem powrócili do Bet-Lechem, jak mówią dawne podania.
23. Byli oni garncarzami, a mieszkali w Netaim i Gedera; mieszkali tam przy królu, w jego służbie.
24. Synami Symeona byli: Nemuel, Jamin, Jarib, Zerach i Saul.
25. Synem jego był Szallum, synem Szalluma Mibsam, synem Mibsama Miszma.
26. Synem Miszmy był Chammuel, synem Chammuela Zakkur, synem Zakkura Szimei.
27. Szimei miał szesnastu synów i sześć córek, lecz jego bracia nie mieli tylu synów i wszystkie jego rody nie były tak liczne jak potomkowie Judy.
28. Mieszkali oni w Beer-Szebie, w Molada, w Chasar-Szua,
29. W Bilha, w Esem, w Tolad,
30. W Betuel, w Chormie, w Syklag,
31. W Bet-Markabot, w Chasar-Susim, w Bet-Bire, i w Szaaraim; to były ich miasta aż do czasu panowania Dawida,
32. A ich osiedlami były: Etam, Ain, Rimmon, Token i Aszan, pięć miast
33. Oraz wszystkie wioski dookoła tych miast, aż do Baal; to były ich siedziby, w których mieli swoją przynależność rodową.
34. Meszobab zaś, Jamlek, Josza, syn Amasjasza,
35. Joel, Jehu, syn Joszibiasza, syna Serajasza, syna Asjela.
36. Elioenaj, Jaakoba, Jeszochajasz, Asajasz, Adiel, Jesimiel, Benajasz,
37. Ziza, syn Szifiego, syna Allona, syna Jedajasza, syna Szimriego, syna Szemajasza.
38. Ci imiennie tu podani byli książętami w swoich rodach i ich rodziny potężnie się rozrosły,
39. I dotarli od wejścia do Gerar aż do wschodniej części doliny, aby szukać pastwisk dla swoich trzód.
40. Znaleźli też bujne i dobre pastwiska, a ziemia była obszerna, spokojna i bezpieczna, gdyż poprzedni mieszkańcy należeli do Chamitów.
41. Ci imiennie tu podani przyszli tam w czasach Hiskiasza, króla judzkiego, zniszczyli ich namioty, jak również Meunijczyków, którzy się tam znaleźli, doszczętnie ich wygubili aż do dnia dzisiejszego i zajęli ich siedziby, gdyż były tam pastwiska dla ich trzód.
42. Spośród nich, to jest Symeonitów, poszło pięciuset mężów na pogórze Seir, a na ich czele Pelatiasz, Neariasz, Refajasz i Uzzjel, synowie Jisziego,
43. I wytępili resztkę Amalekitów, która się uratowała, i zamieszkali tam aż do dziś dnia.