Słowo
Słowo na dzień 17 listopad według
Zwycięskiego Planu Czytania Biblii.


Fragmenty do przeczytania to:

- Księga Psalmów 138
- Ewangelia Jana 15
- Księga Ezdrasza 01-02


Możesz także wysłuchać tych fragmentów :

- Księga Psalmów 138

- Ewangelia Jana 15

- Księga Ezdrasza 01-02




Ps. 138:1-8
1. Dawidowy. Wysławiam cię, Panie, z całego serca mego, Śpiewam ci wobec bogów.
2. Oddaję pokłon przybytkowi twemu świętemu I wysławiam imię twoje Za łaskę i za wierność twoją, Bo nad wszystko wywyższyłeś imię i słowo swoje.
3. W dniu, gdy cię wzywałem, wysłuchałeś mnie, Dodałeś mocy duszy mojej.
4. Wysławiać cię będą, Panie, wszyscy królowie ziemi, Gdy usłyszą słowa ust twoich.
5. Będą opiewali drogi Pańskie, Gdyż wielka jest chwała Pana.
6. Zaiste, wzniosły jest Pan, a jednak spogląda na uniżonego, A dumnego z daleka poznaje.
7. Choćbym się znalazł w niedoli, Ty mnie zachowasz przy życiu. Przeciwko złości nieprzyjaciół moich wyciągniesz rękę, A prawica twoja wybawi mnie.
8. Pan dokona tego dla mnie. Panie, łaska twoja trwa na wieki, Nie zaniechaj dzieła rąk twoich!

Jan. 15:1-27
1. Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest winogrodnikiem.
2. Każdą latorośl, która we mnie nie wydaje owocu, odcina, a każdą, która wydaje owoc, oczyszcza, aby wydawała obfitszy owoc.
3. Wy jesteście już czyści dla słowa, które wam głosiłem;
4. Trwajcie we mnie, a Ja w was. Jak latorośl sama z siebie nie może wydawać owocu, jeśli nie trwa w krzewie winnym, tak i wy, jeśli we mnie trwać nie będziecie.
5. Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie możecie.
6. Kto nie trwa we mnie, ten zostaje wyrzucony precz jak zeschnięta latorośl; takie zbierają i wrzucają w ogień, gdzie spłoną.
7. Jeśli we mnie trwać będziecie i słowa moje w was trwać będą, proście o cokolwiek byście chcieli, stanie się wam.
8. Przez to uwielbiony będzie Ojciec mój, jeśli obfity owoc wydacie i staniecie się uczniami moimi.
9. Jak mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem; trwajcie w miłości mojej.
10. Jeśli przykazań moich przestrzegać będziecie, trwać będziecie w miłości mojej, jak i Ja przestrzegałem przykazań Ojca mego i trwam w miłości jego.
11. To wam powiedziałem, aby radość moja była w was i aby radość wasza była zupełna.
12. Takie jest przykazanie moje, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem.
13. Większej miłości nikt nie ma nad tę, jak gdy kto życie swoje kładzie za przyjaciół swoich.
14. Jesteście przyjaciółmi moimi, jeśli czynić będziecie, co wam przykazuję.
15. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego; lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo wszystko, co słyszałem od Ojca mojego, oznajmiłem wam.
16. Nie wy mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was, abyście szli i owoc wydawali i aby owoc wasz był trwały, by to, o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu moim, dał wam.
17. To przykazuję wam, abyście się wzajemnie miłowali.
18. Jeśli świat was nienawidzi, wiedzcie, że mnie wpierw niż was znienawidził.
19. Gdybyście byli ze świata, świat miłowałby to, co jest jego; że jednak ze świata nie jesteście, ale Ja was wybrałem ze świata, dlatego was świat nienawidzi.
20. Wspomnijcie na słowo, które do was powiedziałem. Nie jest sługa większy nad pana swego. Jeśli mnie prześladowali i was prześladować będą; jeśli słowo moje zachowali i wasze zachowywać będą.
21. A to wszystko uczynią wam dla imienia mego, bo nie znają tego, który mnie posłał.
22. Gdybym nie przyszedł i do nich nie mówił, nie mieliby grzechu; lecz teraz nie mają wymówki z powodu grzechu swego.
23. Kto mnie nienawidzi, i Ojca mego nienawidzi.
24. Gdybym wśród nich nie pełnił uczynków, których nikt inny nie czynił, nie mieliby grzechu, lecz teraz i widzieli, i znienawidzili zarówno mnie jak i Ojca mego.
25. Jednakże słowo, które jest w zakonie ich napisane, wypełniło się: Bez przyczyny mnie znienawidzili.
26. Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca wychodzi, złoży świadectwo o mnie;
27. Ale i wy składacie świadectwo, bo ze mną od początku jesteście.

Ezdr. 1:1-11
1. W pierwszym roku panowania Cyrusa, króla perskiego, aby się spełniło słowo Pana wypowiedziane przez usta Jeremiasza, pobudził Pan ducha Cyrusa, króla perskiego, żeby ogłosił ustnie, a także pisemnie w całym swoim królestwie, co następuje:
2. Tak mówi Cyrus, król perski: Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebios, On też rozkazał mi, abym zbudował mu świątynię w Jeruzalemie, które jest w Judzie.
3. Kto więc spośród was należy do jego ludu, niech jego Bóg będzie z nim! Niech wyruszy do Jeruzalemu, które jest w Judzie, i niech buduje świątynię Panu, Bogu izraelskiemu. To jest bowiem ten Bóg, który jest w Jeruzalemie.
4. Wszystkich tych więc, którzy się zachowali w jakiejkolwiek miejscowości, gdzie byli przychodniami, niech wesprą mieszkańcy tych miejscowości srebrem i złotem, mieniem i bydłem, nie licząc daru dobrowolnego dla świątyni Bożej w Jeruzalemie.
5. Wyruszyli więc w drogę naczelnicy rodów z Judy i Beniamina, kapłani i Lewici, wszyscy, których ducha pobudził Bóg, aby pójść budować świątynię Pana w Jeruzalemie.
6. Wszyscy zaś, którzy mieszkali wokół nich, wsparli ich we wszystkim: naczyniami srebrnymi, złotem, mieniem i bydłem, i kosztownościami w obfitości, poza tym wszystkim, co ofiarowali dobrowolnie.
7. A król Cyrus kazał wynieść przybory pochodzące ze świątyni Pana, które Nebukadnesar zabrał z Jeruzalemu i złożył w świątyni swego boga;
8. Cyrus, król perski, wydał je do rąk skarbnika Mitredata, który rozliczył się z nich z Szeszbassarem, księciem judzkim,
9. A liczba ich była następująca: złotych czasz trzydzieści, srebrnych czasz tysiąc dwadzieścia dziewięć, noży dwadzieścia dziewięć,
10. Złotych pucharów trzydzieści, srebrnych pucharów czterysta dziesięć, innych naczyń tysiąc.
11. Wszystkich przyborów złotych i srebrnych pięć tysięcy czterysta. Wszystko to wywiózł Szeszbassar, gdy wyprowadzał wygnańców z Babilonii do Jeruzalemu.

Ezdr. 2:1-70
1. A to są mieszkańcy okręgu Judei, dawni jeńcy, których uprowadził do Babilonii Nebukadnesar, król babiloński. Powrócili oni do Jeruzalemu i Judei, każdy do swojego miasta,
2. A przybyli z Zerubabelem, Jeszuą, Nehemiaszem, Serajaszem, Reelajaszem, Mardochajaszem, Bilszanem, Misparem, Bigwajaszem, Rechumem i Baaną, w następującej liczbie mężów ludu izraelskiego:
3. Z synów Pareosza dwa tysiące stu siedemdziesięciu dwóch;
4. Z synów Szefatiasza trzystu siedemdziesięciu dwóch;
5. Z synów Aracha siedmiuset siedemdziesięciu pięciu;
6. Z synów Pachat-Moaba, mianowicie synów Jeszuy i Joaba, dwa tysiące ośmiuset dwunastu;
7. Z synów Elama tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;
8. Z synów Zattua dziewięciuset czterdziestu pięciu;
9. Z synów Zakkaja siedmiuset sześćdziesięciu;
10. Z synów Baniego sześciuset czterdziestu dwóch;
11. Z synów Bebaja sześciuset dwudziestu trzech;
12. Z synów Azgada tysiąc dwustu dwudziestu dwóch;
13. Z synów Adonikama sześciuset sześćdziesięciu sześciu;
14. Z synów Bigwaja dwa tysiące pięćdziesięciu sześciu;
15. Z synów Adina czterystu pięćdziesięciu czterech;
16. Z synów Atera z rodziny Hiskiasza dziewięćdziesięciu ośmiu;
17. Z synów Besaja trzystu dwudziestu trzech;
18. Z synów Charifa stu dwunastu;
19. Z synów Chaszuma dwustu dwudziestu trzech;
20. Z synów Gibbara dziewięćdziesięciu pięciu;
21. Z Betlejemu stu dwudziestu trzech;
22. Mężów z Netofy pięćdziesięciu sześciu;
23. Mężów z Anatot stu dwudziestu ośmiu;
24. Z synów Azmaweta czterdziestu dwóch;
25. Mężów z Kiriat-Jearim, z Kefiry i z Beerot siedmiuset czterdziestu trzech;
26. Mężów z Ramy i Geby sześciuset dwudziestu jeden;
27. Mężów z Michmas stu dwudziestu dwóch;
28. Mężów z Betelu i z Ai dwustu dwudziestu trzech;
29. Z synów Nebo pięćdziesięciu dwóch;
30. Z synów Magbisza stu pięćdziesięciu sześciu;
31. Z synów Elama, tego drugiego, tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;
32. Z synów Charima trzystu dwudziestu;
33. Z synów Loda, Chadida i Onoi siedmiuset dwudziestu pięciu;
34. Mężów z Jerycha trzystu czterdziestu pięciu;
35. Z synów Senai trzy tysiące sześciuset trzydziestu;
36. Kapłanów z synów Jedajasza, synów Jeszuy dziewięciuset siedemdziesięciu trzech;
37. Z synów Immera tysiąc pięćdziesięciu dwóch;
38. Z synów Paszchura tysiąc dwustu czterdziestu siedmiu;
39. Z synów Charima tysiąc siedemnastu.
40. Lewitów z synów Jeszuy, a z rodzin Kadmiela, Binnuja i Hodawiasza siedemdziesięciu czterech;
41. Śpiewaków z rodu Asafa stu dwudziestu ośmiu.
42. Odźwiernych: z rodu Szalluma, Atera, Talmona, Akkuba, Chatity, Szobajasza, wszystkich stu trzydziestu dziewięciu.
43. Sług świątynnych z synów Sichy, z synów Chasufy, z synów Tabbaota,
44. Z synów Kerosa, z synów Siahy, z synów Padona,
45. Z synów Lebany, z synów Chagaby, z synów Akkuba,
46. Z synów Chagaba, z synów Szalmajasza, z synów Chanana,
47. Z synów Giddela, z synów Gachara, z synów Reajasza,
48. Z synów Resina, z synów Nekody, z synów Gazzama,
49. Z synów Uzzy, z synów Paseacha, z synów Besaja,
50. Z synów Asny, z synów Meunijczyków, z synów Nefisyjczyków,
51. Z synów Bakbuka, z synów Chakufy, z synów Charchura,
52. Z synów Basluta, z synów Mechidy, z synów Charszy,
53. Z synów Barkosa, z synów Sisery, z synów Temacha,
54. Z synów Nesjacha, z synów Chatify;
55. Dalej: potomkowie niewolników Salomona, z synów Sotaja, z synów Hassofereta, z synów Perudy,
56. Z synów Jaali, z synów Darkona, z synów Giddela,
57. Z synów Szefatiasza, z synów Chattila, z synów Pokereta-Hassebaima, z synów Amiego,
58. Wszystkich sług świątynnych i potomków niewolników Salomona było trzystu dziewięćdziesięciu dwóch.
59. A to są dawni jeńcy z Tel-Melach, z Tel-Charsza, z Kerub, z Addan i z Immer, którzy nie mogli podać swojego rodowodu i pochodzenia i dowieść, że się wywodzą z Izraela:
60. Z synów Delajasza, z synów Tobiasza i z synów Nekody sześciuset pięćdziesięciu dwóch mężów.
61. Również należący do rodów kapłańskich synowie Chobajjasza, synowie Hakkosa i synowie Barzillaja, który pojął za żonę jedną z córek Barzillaja z Gilead i nazwał się jego imieniem,
62. Ci poszukiwali, czy są ujęci w spisie rodowodów, lecz tam się nie znaleźli, zostali więc jako nieczyści usunięci od sprawowania kapłaństwa.
63. A namiestnik zakazał im jadać z pokarmów poświęconych, aż się pojawi kapłan przeznaczony do rzucania losów.
64. Całe to zgromadzenie liczyło razem czterdzieści dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt osób,
65. Nie licząc ich niewolników i niewolnic; tych było siedem tysięcy trzysta trzydzieści siedem. Mieli oni także dwieście śpiewaków i śpiewaczek.
66. Ich koni było siedemset trzydzieści sześć, mułów dwieście czterdzieści pięć.
67. Wielbłądów czterysta trzydzieści pięć, osłów sześć tysięcy siedemset dwadzieścia.
68. A niektórzy z naczelników rodów, doszedłszy do domu Pańskiego w Jeruzalemie, złożyli dla domu Bożego dobrowolne dary, aby można go było postawić na dawnym jego miejscu.
69. Według swojej możności dali na fundusz odbudowy sześćdziesiąt jeden tysięcy drachm w złocie, pięć tysięcy min w srebrze i sto szat kapłańskich.
70. Kapłani, Lewici i część ludu zamieszkali w Jeruzalemie, śpiewacy zaś, odźwierni i słudzy świątyni w swoich miastach; również wszyscy pozostali Izraelici w swoich miastach.


© 2025 Kościół Zielonoświątkowy Zbór "BETEL" w Bydgoszczy. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nasza strona internetowa korzysta z plików cookies. Wiecej informacji o polityce cookies